De leuke begrafenis

Door MsD op woensdag 17 maart 2010 09:30 - Reacties (35)
Categorie: kinderen, Views: 4.331

Dat een begrafenis niet altijd een drama hoeft te zijn heb ik aan den lijve ondervonden.

Een oudoom van mij hield het voor gezien, niet teveel ellende op zijn sterfbed, een respectabele leeftijd, en zeker een mooi leven. Dus alleen verdriet dat hij dood was, geen schijnheilig gedoe eromheen. Want daar houden we niet van, toch ? Over de doden niets dan goeds.

Dus ik mocht daar ook naar toe, leek me bijzonder gepast, want het was een leuke kwibus in zijn leven, serieus, maar altijd vrolijk (naar buiten toe), een echte durfal en in zijn jeugd een branie van je welste. De laatste van een rijtje broers, zijn oudere broer was mijn opa, en daar heb ik heel wat tijd mee platgeslagen.

Mijn zoon was net een jaar ofzo, hij kon in ieder geval net lopen, en vond dat dat dus ook de hele tijd moest gebeuren. Prima, tijdens de dienst ging ik wel in een hoekje bij de deur zitten zodat ik zonder problemen weg kan sneaken. Komt alles in orde.
Dacht ik nog. Naïef.

Na een poosje lekker onderuitgezakt te hebben, en mijn zoon lekker door de kerk te zien rondrennen kwam het moment daar. Iedereen even staan, muziekje aan, rust.
Not.
Altijd op dit soort momenten moet er dus gepoept worden. En nou wil mijn zoon dat altijd eerst aankondigen, hard! Om dan luidruchtig persend met een erg rood hoofd te laten merken dat het menens is.
En het was menens, in de stilte dat mijn oudoom naar binnen werd gedragen hoorde een hoekje van de kerk hoe hard een heel klein jongetje kan poepen. En ruiken. God wat een stank. Op de een of andere manier is kinderpoep in huis, in alle rust een stuk minder erg dan precies die zelfde kinderpoep in een museum, een café of op een begrafenis.
Laten we het er op houden dat er een aantal neuzen al licht verwijtend naar mij en mijn zoon keken. Maar goed, familie, dan kan dat gebeuren.

In mijn ijdele hoop dat mijn kind nu rustig even de eerste toespraak zou kunnen afwachten, puur uit piëtieit voor de spreker, nam ik hem op schoot.
Dom.dom dom. Kinderpoep buitenshuis loopt ALTIJD direct langs de luier naar buiten, en zoals gezegd, stinkt extra. Maar is ook extra zichtbaar. Ik besloot er een einde aan te maken, en lekker naar buiten te gaan.
Ik sta op, en hoor de spreker zeggen: Gossie, wat leuk, de Jongste van de familie ! laten we die het eerste kaarsje op de kist aansteken.
Geweldig idee ! meestal. Maar Nu-Even-Niet. Maar ga maar eens in een volle kerk melden dat we zo wel even terug komen, maar dat ik eerst de poep van mij en mijn kind af moet schrapen. Werkt niet. Dus kind op de arm, doek ergens om heen, en hop de fik in die kaars. Groetje naar oudom, sorry nogmaals. En met gepaste serieuse blik naar buiten lopen.
Het eerste gegniffel was al te horen.

Goed, in een kerk zijn meestal geen babyverschoonruimtes. Geeft niet, daar mag je als man meestal toch niet komen aangezien dat ALTIJD op de dames wc is. Hoeze emancipatie ?
Maar wel een invaliden toilet, lekker ruim, handig, dacht ik. Dom.
Ik mik mijn kind neer, ros zijn kleren van zijn lijf, poets hem lekker schoon, nieuwe luier om, kleertjes aan, Voilá, een schone zoon.
Ik was even mijn handen en hoor Klik.
Dat is nooit goed als je je handen wast. Zeker niet met een klein kind in de buurt. Maar dat was dus het noodkoord, keurig 30 cm. boven de grond, mooi rood touw.
Whooop, Whooop, Whooop. Goddank, een slowstarter, tijd om het uitknopje te vinden voordat de pleuris uitbreekt.
Draadje volgen, naar buiten, richting kerkdienst, nee, dat ga ik niet doen ! lekker naar buiten. SNEL !
Buiten kan mijn kind even lekker rondhobbelen, de hele kerk rond, en nogmaals.
Tijdens de eerste ronde hoorde ik het alarm rustig aanzwellen. En na flink wat geschuifel en gestommel ging het uit. Dat luchte op. Poeh.

In mijn wijsheid had ik maar besloten om niet meer naar binnen te gaan, leek me vrij kansloos. Dus even via de supermarkt voor bananen en andere lekkernijen, om dan lekker naar de begraafplaats te gaan. Het was toch mooi weer, dus een uurtje of wat buiten is alleen maar fijn. Op de begraafplaats aangekomen waren ze nog bezig het gat te maken, met een graafmachine.
Eigenlijk zijn graafmachines kindermagneetjes. In ieder geval wel voor de mijne. Hij moest en zou hier heel erg bij zijn, en dat liep uit op een babbeltje en ik mocht ook wel eens proberen, en een foto van mijn kind met begraafplaatsgraafmachinemachinist (!), kortom dikke pret, maar het gat was er nog niet helemaal toen de kist er al wel was.
Sorry.

Onze actie in de kerk was niet geheel onopgemerkt gebleven, en de meeste mensen hadden het feest der herkenning toen ze ons zagen. Positief, dat wel. De stemming zat er goed in, en zo had mijn oudoom dat vast gewild. Yeah, right.

Tijdens de ceremonie op het veld is er bijzonder weinig geluisterd naar de nabestaanden. Er was een klein jongetje bezig om ver te springen van de hoogste graven die er waren. En dat ging soms goed, soms wat minder, maar het was wel erg leuk. Ik liet het maar langs me heen gaan. Lachen is beter dan huilen is mijn credo.

Maar het zakken van de kist was voor hem het moment om keihard te brullen: PAS OP GAT!
Ik zakte er vrolijk naast in de grond. En heb nog nooit meegemaakt dat de kist lachend de grond in ging.

De receptie erna was lekker rustig, gelukkig kwamen de kinderen van mijn oudoom nog even melden dat ze dit de leukste begrafenis ooit vonden, weliswaar van hun vader, maar wel leuk.

De worstenbroodjes leken op mijn piemel, en dat weet nu iedereen.

Jankend van het lachen gingen we maar weer naar huis, leek mij de beste oplossing.

Gelukkig kreeg ik later nog een leuk briefje van de nabestaanden, dat ze het echt erg fijn vonden dat mijn zoon het eerste kaarsje had aangestoken, en dat het toch ook wel erg leuk was dat we er waren. Een beetje chaos hoorde er bij.

Dat was dus de begrafenis van mijn oudoom. Kinderliefhebber en dierenvriend. Ik meen dat ik hem recht heb gedaan. Maar helemaal zeker ben ik er niet van. Gelachen hebben we, dat dan weer wel. En dat is soms ook erg belangrijk. Ook op begrafenissen.

Volgende: emancipatie 03-'10 emancipatie
Volgende: begrafenis 03-'10 begrafenis

Reacties


Door Tweakers user Sorbo, woensdag 17 maart 2010 09:35

In een woord: Briljant _/-\o_

Door Tweakers user Joost.B, woensdag 17 maart 2010 09:42

Ontzettend kleurrijk omschreven, kan me precies voorstellen hoe zoiets geweest moest zijn. Mooi verhaal.

Door Tweakers user Warmaster88, woensdag 17 maart 2010 09:43

Geweldige post! :P
Mooi geschreven ook ;)


Door Tweakers user dlmh, woensdag 17 maart 2010 09:47

Ik had een beetje een Coltrui moment :P Hulde!


Door Tweakers user Voxyn, woensdag 17 maart 2010 09:52

Ik dacht ook dat dit er een van Coltrui was :P.
Geweldige post _/-\o_ _/-\o_ _/-\o_

Door Tweakers user anti-rsca, woensdag 17 maart 2010 09:52

PAS OP, GAT! X-D rolflolmao!!ii!8I8!!!!1

Door Tweakers user MsD, woensdag 17 maart 2010 09:56

hoho, geen Coltrui vergelijkingen please. Coltrui is meester. Ik klooi maar wat aan en ben lerende. Maar wel bedankt hoor !

Door Tweakers user Ashy, woensdag 17 maart 2010 10:04

Zoals al eerder opgemerkt, leuk geschreven.

Door Tweakers user Danno88, woensdag 17 maart 2010 10:06

Geniaal :9

Misschien idee voor nieuwe film.....Funeral Crashers :)

Door Tweakers user Trinsec, woensdag 17 maart 2010 10:14

Prachtig verhaal. :)

Door Tweakers user Lennart, woensdag 17 maart 2010 10:17

Coltrui is Coltrui, laten we dat niet vergeten. Maar als Coltrui ziek is mag hij jou eens vragen hem te vervangen. Ben benieuwd hoeveel mensen dit zullen merken.

Door Tweakers user Mizitras, woensdag 17 maart 2010 10:20

Wie niet kan lachen in het leve, kruipt zelf elke avond weer in zijn kist hé.

Het lijkt me wel een begrafenis waar je zelf wat gênante momenten hebt meegemaakt. En je haalt daar een héél goed punt aan: de ruimte voor je kinderen te verschonen is altijd op het vrouwentoilet, wat ook weer wat ongemak voor ons en ook hen, de vrouwen, met zich meebrengt hé.
Uiteraard is het wel een mooi excuus om kind met bruine deposito met de moeder mee te geven en er zelf telkens aan te ontsnappen.

Herkenbaar, luchtig en realistisch geschreven. De leukste blogpost die ik tot nu toe heb gelezen.

[Reactie gewijzigd op woensdag 17 maart 2010 10:22]


Door Tweakers user Wok, woensdag 17 maart 2010 10:27

_O- _O- Ik zie het ook helemaal voor me :')

Bedankt voor dit leuke begin van de dag :)

Door Tweakers user Felyrion, woensdag 17 maart 2010 10:31

Heerlijk geschreven, bedankt! Zeer leuk om te lezen :)

Door Beukerz, woensdag 17 maart 2010 10:43

Briljant geschreven, als ik ooit dood mag gaan ( hoop nog lang niet) zou ik het ook liever op deze manier hebben op mijn begravenis dan zo'n trieste dag.:)

Door Tweakers user BdK9001, woensdag 17 maart 2010 10:44

Heb je mooi neergezet zo :) krijg een stuk meer zin in vandaag (en de paper die ik moet schrijven :P)

Door Tweakers user Climbon, woensdag 17 maart 2010 10:53

Mooi beeld van de onverwachte situaties waar je in terecht komt als je kleine kinderen hebt!

Door Tweakers user Jejking, woensdag 17 maart 2010 10:58

Tranen gelachen :)

Door Tweakers user Deurges, woensdag 17 maart 2010 11:02

Heerlijk stuk! Lekker luchtig ondanks het onderwerp.. Lijkt me ook niks voor mij, dat serieuze. Huilen mag, maar geniet van de leuke momenten die je met die persoon had..

Door Tweakers user enverlin, woensdag 17 maart 2010 11:04

Haha leuk geschreven! :)
Vette glimlach op me gezicht.


Door Tweakers user Lewt, woensdag 17 maart 2010 11:07

Ik weet hoe ik mijn begrafenis wil!

Heerlijk gescherven! _/-\o_

Door Tweakers user Snowmiss, woensdag 17 maart 2010 11:46

Heel grappig.

Haal wel nog even die ene tikfout weg uit de voorlaatste alinea: het eerste kaarsje head aangestoken

Door Tweakers user sdekker, woensdag 17 maart 2010 11:46

Mooi verhaal, erg leuk! Zo je allerlaatste dag meemaken is een feestje.


Door Tweakers user Deforcer, woensdag 17 maart 2010 12:00

"En het was menens, in de stilte dat mijn oudoom naar binnen werd gedragen hoorde een hoekje van de kerk hoe hard een heel klein jongetje kan poepen. En ruiken. God wat een stank. Op de een of andere manier is kinderpoep in huis, in alle rust een stuk minder erg dan precies die zelfde kinderpoep in een museum, een café of op een begrafenis."

Geniaal :*)

Hier ook een glimlach!

Door Tweakers user MsD, woensdag 17 maart 2010 12:01

@Snowmiss: checked.
@Mizitras: emancipatie is een heel onderwerp op zich, ga ik echt nog wel eens wat mee doen. Maar dat kost tijd.
@iedereen. Dank. En dat de dag er alleen maar beter op mag worden. :-)

Door Lothlorien67, woensdag 17 maart 2010 12:49

Op de veerboot naar Vlieland zijn er anders wel kinderverschoonruimtes op het herentoilet.

maar dit is een veerboot uit 2008, mischien ligt het daar ook een beetje aan.

leuk leesvoer!

Door barf, woensdag 17 maart 2010 13:16

The trivia king is dead, long live the leuk-om-te-lezen-king! :D

Door Tweakers user amaterasu, woensdag 17 maart 2010 13:54

En het was menens, in de stilte dat mijn oudoom naar binnen werd gedragen hoorde een hoekje van de kerk hoe hard een heel klein jongetje kan poepen. En ruiken. God wat een stank. Op de een of andere manier is kinderpoep in huis, in alle rust een stuk minder erg dan precies die zelfde kinderpoep in een museum, een café of op een begrafenis

Ik schoot dus keihard in de lach hier op me stage en ze keken me aan alsof ik gek was >.<

echt mooi geschreven :D

[Reactie gewijzigd op woensdag 17 maart 2010 14:06]


Door Tweakers user Bezulba, woensdag 17 maart 2010 15:38

ik moest ook erg lachen :D

Door Tweakers user Jefrim, woensdag 17 maart 2010 16:26

Super nice geschreven. Grote glimlach op mijn gezicht. :*)

Door Tweakers user jediah, donderdag 18 maart 2010 14:15

Haha, erg leuk. Net als alle andere Blogs :D

Reageren is niet meer mogelijk