drukte

Door MsD op dinsdag 30 november 2010 01:45 - Reacties (14)
Categorie: blabla, Views: 3.938

lang, lang geleden...

het is druk. druk in mijn hoofd. Al een poosje lijkt het alsof alles teveel wordt, elke impuls duizendvoudig versterkt wordt en ongecontroleerd door mijn hoofd blijft spoken.Teveel informatie in te korte tijd verwerken en uitwerken, teveel veranderingen die ik niet kan of mag negeren, teveel collegae die ik niet in de kou wil laten staan, en een baas die in mijn nek staat te hijgen en me complimentjes geeft. Ik weet wel dat ik goed ben, ik weet wel dat ik dit soort zaken kan opzetten, maar niet helemaal alleen, niet als ik ook wordt tegengewerkt door mijn bijna ex-collegae. niet als. als. als.

Elke impuls, elke input stoort. Geen uitgang is beschikbaar. De draadjes in mijn hoofd beginnen zonder isolatie contact te maken, en creeeren de meest wazige beelden. Ik weet dat het niet kan, ik weet dat het niet klopt, maar mijn rationaliteit is duidelijk ondergeschikt aan mijn emoties.

Ik haat dit gevoel. Ik weet dat het fout gaat, maar kan met geen mogelijkheid een manier meer verzinnen om er iets aan te doen, behalve mijn uiterste best te doen op de dingen waar ik zo hard mee bezig ben,. De dingen die ervoor zorgen dat het niet goed gaat. Ik haat dit gevoel.

Geen idee waar ik naar toe ga deze avond, mijn vriendin is ergens anders, dat is jammer, thuis is het dus ook maar eenzaam. Een goede vriend opzoeken, kijken of ik daar iets op een rijtje krijg. Maar halverwege de treinrit ben ik al vergeten wat ik aan het doen was, en huilend op een bijna leeg station sta ik op de trein naar huis te wachten.
Maar waarom ik zo moet huilen, en waarom ik niet direct een dokter opzoek, ik weet het niet.

Schaamte zal zeker een rol spelen, zogenaamde trots naar collegae ook. Ondergeschikten zal ik niet snel laten blijken hoe kut ik me voel. En mijn contract is niet zo degelijk dat mijn baas me heel fideel zal behandelen. Daarvoor heeft hij ook al teveel ontslagen. Geen inkomen is ook niet alles. Hoe zit mijn verzekering eigenlijk ? kan mijn vriendin dit aan. wat zullen mijn vrienden denken.
Twee seconden. Pure paniek. Een focus op gedachtenstromen is er niet meer. De mogelijkheid om zelf in te grijpen wordt steeds kleiner.

Ik vermoed dat ik hulp nodig heb, maar wie dan ?
Ik ben toch degene die altijd raad en daad geeft, die altijd klaarstaat om te helpen ?

Ik sleep me naar mijn werk, het is half zes 's ochtends. de nachtwaker kijkt verbaasd, in zijn logboekje ben ik nog nooit voor half 10 aangekomen.
Mijn computer staat aan, zoals altijd, code links, documentatie rechts. boekjes in het midden, drie koffiebekertjes met plakband aan de monitors. Ik vemoed dat ik mijn werkplek wel eens had mogen opruimen. Ordelijk werken is al een klus, maar nu is het echt uit de hand gelopen.
Ik smijt een monitor op de grond. schop de pc kapot en ga naar huis. De baas belt op. de vierde keer neem ik op.
Na zijn scheldkannonade meld ik hem dat ik denk dat ik misschien wel ziek ben, of hij PZ wil informeren. Ik denk niet dat het me gaat lukken.

Huilend smijt ik de telefoon tegen de muur. Ik heb nu werkelijk geen idee wat er met me gebeurd. Alles loopt door elkaar heen, geen rust in mijn hoofd, geen seconde stilte in mijn hoofd. En ik weet het niet meer. Ik zit op een stoel, en zit maar. mijn vingers in mijn oren, mijn ogen dicht. Zacht wiegend, hopen dat ik in slaap val, maar de slaap komt niet, de drukte wel.

Mijn vriendin was de volgende dag zo bijdehand om even een arts te bellen, en na een spoedoverlegje mocht ik met een doos pillen in mijn mik wel thuis blijven, maar de arts zou elke drie uur bellen met mijn vriendin. en ik mocht de deur niet uit.

Ik noemde het maar gewoon overspannen, de dokter en psychiater hadden de diagnose burn-out gesteld, maar daar was ik toch te jong voor ?

Ik heb de pillen braaf genomen, ben gaan slapen, en heb 48 uur alleen maar geslapen, nadat ik meer dan 72 uur alleen maar wakkker was geweest.

Dat de ellende toen alleen nog maar was begonen kon ik niet weten.

Maar daarover een andere keer :-)

Volgende: even de cijfertjes 12-'10 even de cijfertjes
Volgende: de klootzak 07-'10 de klootzak

Reacties


Door Tweakers user TerraGuy, dinsdag 30 november 2010 02:49

Hm, dat klinkt vrij ernstig. :/ Is de smiley aan het einde het teken dat het goed is gekomen na verloop van tijd, of iemand die lacht als een boer met kiespijn?

Door Tweakers user i-chat, dinsdag 30 november 2010 08:09

alle respect voor die manier van schrijven, en sterkte enzo.

Door Tweakers user Superfly04, dinsdag 30 november 2010 08:14

Klinkt serieus, ik hoop dat je het ondertussen een beetje op orde hebt.
Ik ben ook wel erg benieuwd naar hoe het NU met je gaat, en heeft je vriendin het allemaal kunnen handelen ?

Door Tweakers user Wouter.S, dinsdag 30 november 2010 08:18

Niet dat ik veel afweet van zulke zaken/problemen maar het lijkt me in ieder geval dat de belangrijkste stap al gezet is: hulp zoeken.

Mooie schrijfstijl, chaos met toch een rode draad, een beetje een warboel maar wel met structuur.

Het einde is een beetje zorgwekkend maar ik hoop in ieder geval dat het nu beter gaat.

Door japo, dinsdag 30 november 2010 08:29

Ach man, jij hebt ten minste een vriendin. Die heb ik zelfs niet :/

Door Tweakers user i-chat, dinsdag 30 november 2010 09:26

japo schreef op dinsdag 30 november 2010 @ 08:29:
Ach man, jij hebt ten minste een vriendin. Die heb ik zelfs niet :/
en met die instelling..........

Door Tweakers user GeenAngst, dinsdag 30 november 2010 09:55

Sterkte.

Uiteindelijk zal je hier sterker uitkomen, Ik hoop dat het goed komt. Of dat het al goedgekomen is natuurlijk ;)

[Reactie gewijzigd op dinsdag 30 november 2010 11:07]


Door Tweakers user Snowmiss, dinsdag 30 november 2010 10:41

Het is maar goed, dat je begint met:

lang, lang geleden....


Leuk weer een stukje van je te lezen MsD ;)

Door Tweakers user truegrit, dinsdag 30 november 2010 14:35

Als al je blogs waargebeurd zijn heb je een imposant levensverhaal om te vertellen, sowieso kan je het zeer mooi op papier zetten!

Ben benieuwd naar het vervolg hiervan. Zover ik weet ben je nu huisman, dus dit zal daar wel in zekere zin mee te maken hebben

Door Tweakers user Tsurany, dinsdag 30 november 2010 15:17

japo schreef op dinsdag 30 november 2010 @ 08:29:
Ach man, jij hebt ten minste een vriendin. Die heb ik zelfs niet :/
Arme schat :'(

Door Tweakers user Joindry, dinsdag 30 november 2010 15:36

Is dit een fictiestukje of harde werkelijkheid?

Mocht het waar zijn heb ik echt medeleven met je. Ik zie ook af, maar toch op een net nog ander niveau. Ik heb leegheidstress. De job is niet belastend genoeg en de tijd kan ik enkel vullen door veelvuldig tweakotine te verzamelen. Extra projecten krijg ik niet omdat ik de junior ben in het team en ook een andere job binnenin krijg ik niet omdat niet voldoende ervaren ben en me nog niet heb bewezen... (het team kampt met algemene kalmte en de eerst nieuwe taken komen terecht bij de seniors)
De enige optie die me rest is gaan solliciteren bij een andere firma en daarmee is mijn huidge ervaring dan ook niks geweest... Ook kan ik mezelf niet meer motiveren om energiek over te komen. Mijn vrienden begrijpen me niet dat ik klaag over te weinig werk en hen verlies ik dus ook stuk voor stuk. Al wat ik eigenlijk niet nodig heb is alleen zijn.
Gelukkig is er ook mijn vriendin, die mij steunt in mijn intussen grote berg geworden miserie. Waar ik mij dan tegelijk schuldig voor voel, omdat de balans in onze relatie al een tijd niet meer in evenwicht is geweest.
Eťn ding is zeker, extra rust heb ik niet nodig.

Mocht het niet waar zijn, mooi geschreven, ik geloofde het totaal en voelde me even opgelucht dat er toch ergere gedachten/momenten bestaan.

Door Tweakers user Wava, dinsdag 30 november 2010 16:39

Ik kan me best wel goed vinden in de eerste 3 alinea's. Dat gevoel is precies het gevoel wat ik nu ook heb.

De rest van de gevoelens ken ik nog wel van vroeger, (ik weet dat ik nog niet zo oud ben) op mijn 8e last gehad van een zware depressie en dat is echt verschrikkelijk. Al kwam het niet door werkdruk, maar door andere dingen.

Door Tweakers user naarden 4ever, dinsdag 30 november 2010 17:18

Pff... erge depressie. ben erg blij dat ik me nergens in kan vinden.

En koop een bloemetje voor je vriendin, vindt ze vast leuk.

Door Tweakers user elmoxx, dinsdag 30 november 2010 20:06

Het is vandaag niet voor het eerst dat ik na het lezen van jou blog, bijna alle voorgaande opnieuw lees.

Je kunt op een prachtige wijze emoties beschrijven. Je verhalen zijn stuk voor stuk heel indrukwekkend en doen wat met me. Hoewel de verwarming hier zijn werk goed doet, heb ik het weer even flink koud..

Dank voor je prachtige blog die voor meer (te veel) mensen zeker ten delen herkenbaar is. Ik hoop dat dit lang lang geleden was want wat jij hier zo pakkend beschrijft wens ik niemand toe.

Reageren is niet meer mogelijk