leren opletten

Door MsD op donderdag 20 oktober 2011 23:15 - Reacties (20)
Categorie: blabla, Views: 4.324

Tegenslagen heb je om de haverklap in het leven , de ene keer wat meer dan de andere keer, jijzelf net wat vaker dan de buurman. Iemand die zelfmoord heeft gepleegd heeft natuurlijk niet goed naar de alternatieven gekeken, maar als je zelf met een doos pillen op je bedrandje zit zie je duidelijk dat er geen alternatieven zijn.

Even niet opletten en je ligt onder de bus, wijze woorden van je ouders. Vroeger toen er nog een handje achter je was om je aan je jas weer op de stoep te trekken. Een wit hoofdje van de schrik en een flinke opvoedkundige partij verkeersregels als enige consequentie
.
Nu sta je er alleen voor, en moet je zelf opletten, Of erger nog, je moet nu zelf dat handje zijn om je eigen kinderen op de stoep te trekken. Even niet opletten en niet JIJ maar je kind is dood.

Wat een verantwoordelijkheid. En daar rol je gewoon naar toe, het leven stuurt je vanzelf in de positie waar je beter kan en dus moet opletten. Volwasssen worden noem je dat. Of ouder en wijzer. Komt tijd komt raad.

Punt is dat er altijd momenten zijn die je NIET zag aankomen, de dode hoek van je leven zeg maar.

En dan kunnen dingen ineens spannend worden. Dit zijn de momenten om te groeien, te leren en iets verder te komen. Of juist niet. Depressie, stagnatie, dikke ellende vallen je ten deel.

Iedereen herkend hier wel iets van, en het is ook altijd eenvoudig uit te leggen.
(--Je loopt/fietst door de regen, je krijgt het koud, je bent kletsnat. Wat nu ?, optie1: volgende keer iets warmers aantrekken, optie2:niet naar buiten gaan als het regent, optie3: snel naar binnen brrrr, optie4:ik ga nu de hele dag sjagrijnen, optie5: ik ga nu janken en hou niet meer op, optie6:Maar ik ga wel sneller dan de auto's in de file --)

Kortom in elke situatie zijn er andere mogelijkheden, maar soms zie je ze even niet door de afleiding van de situatie. Nieuwigheid en onbekendheid. Leren is het devies.

Maar als er teveel ineens op je afkomt lukt leren niet zo best. Zwemmen leer je echt niet door de eerste keer in drie meter diep te springen, dat doe je ook in stapjes.

Even niet opletten en een potentieel leermoment is ineens een tegenslag in je leven.

Wat een rare omslag kan dat zijn, ineens vallen je opties uit. Inplaats dat je allerlei opties doorloopt om te kijken wat er van te leren valt val je uit. De een heeft het met zijn tentamens, de ander als hij de belastingpapieren invult. De een met een leuke vrouw die wordt voorgesteld, de ander bij zijn schoonouders :-)

Iedereen heeft ontwikkelgebieden, maar niet alles is relevant om mee bezig te zijn. Ik heb echt geen behoefte om de relatie met mijn schoonouders aan te pakken, ik ga wel voor de dode momenten in de conversatie. Gelul over mobieltjes, auto's en computers kan ik uren volhouden als het moet. En ja, soms moet dat.

Soms merk je dat je echt iets moet met jezelf, de TV straalt het elke dag naar je toe. Idols, Topchef, Holland's got Talent, Lingo. Iedereen wil zijn eigen verworven kwaliteiten meten aan een ander, en gaat meestal onder het genot van onze ogen gigantisch op zijn bek. Thuis zien we 10 letterwoord van Lingo natuurlijk direct, toch ?

Maar je merkt vooral dat je iets met jezelf moet als anderen dat tegen je gaan zeggen, waarbij 'je moet nodig eens op vakantie' nog een subtiele uiting van je collega is om te zeggen dat je een pesthumeur hebt en al drie weken de kantjes eraf loopt.

Waarbij het kapot smijten van je 'Ik Baas, Jij Baast, Wij zijn Bazen- Mok' natuurlijk niet de beste reactie was. Maar ja, de andere opties zag je even niet.(=echt waar gebeurd)

Gelukkig zijn ook hier programma's voor op de buis, dus echt nadenken hoeft ook nog niet. Een avondje passief naar Uitstel van Executie of Begin in een nieuw land Opnieuw geeft je de indruk dat het wel meevalt met jezelf. Meten langs de lat van een ander werkt weer niet.

Verbazingwekkend hoeveel methoden er in de huidige maatschappij zijn die doen alsof ze je jas vasthouden bij het oversteken, maar je eigenlijk een duwtje geven. De continue spanningsboog die wordt gecreeerd in tv programma's is behalve best wel knap ook best wel verontrustend. We besteden heel veel tijd en eigenlijk ook energie aan volslagen onzin en doen alsof dat het belangrijkste is van de hele avond.

Mijn grootste referentie moet wel Wegmisbruikers zijn. De ene helft is reclame , de andere helft is Mr. Koos Spee die weer iets moet uitleggen wat je met het halen van je rijbewijs ook moest weten. De andere helft is een vooruitblik naar het einde van het programma, en dan is er ook tussendoor nog te zien waarom we naar de reclame kijken, en naar Mr. Koos Spee luisteren. Heel bizar. En dan is het onderwerp nog nieteens aan de orde gekomen. Namelijk dat je dat programma kijkt omdat je je net als iedereen ergert aan de aso's op de weg. Natuurlijk doe je zelf ook wel eens iets niet helemaaal goed, maar zo erg als op tv, nee.

Meten langs de lat van een ander.

Het gras is groener aan de overkant, maar de sloot is wel erg breed.

Verbazingwekkend hoe weinig mensen gewoon zijn om een jasje vast te houden van zomaar iemand. Als je ziet dat iemand oversteekt zonder kijken zou eigenlijk iedere vezel in ieders lijf moeten schreeuwen en het jasje moeten pakken. Maar we kijken de andere kant op om de klap niet te hoeven zien.

We zijn flink in slaap gevallen ergens. We hebben een bootje gemist. In de maatschappij zie dit natuurlijk duidelijk, maar zie je het thuis ook? Zie het bij jezelf ook ?

Even niet opletten en je bent dood, of je hebt de dood van een ander op je geweten. En dan worden de alternatieven inderdaad beperkter. Tot die tijd, goed opletten. Echt doen.